www.3person.info

Krztusiec czyli koklusz jest średnio ostrą, zakaźną dziecięcą chorobą układu oddechowego. Wywołuje ją pałeczka krztuśca. Często chorują na nią niemowlęta w pierwszym roku życia. Rozprzestrzenia się drogą kropelkową oraz przez kontakt z chorym. Jest jednak średnio zaraźliwa. Objawy początkowo przypominają zwykłe przeziębienie- występuje suchy kaszel, katar. Następnie pojawiają się ataki nagłego kaszlu najczęściej w nocy. Dziecko nie może złapać tchu oraz odkrztusza gęsty śluz oraz wymiotuje. Choroba trwa ok. 6 tyg. W leczeniu podaje się antybiotyki, środki uspokajające i inhalacje. Niemowlęta z podejrzeniem krztuśca kieruje się do szpitala gdyż mogą występować napady bezdechu, które zagrażają życiu. Zapobiegawczo można stosować szczepionki (tak zwana szczepionka Di-Te-Per) - występuje wtedy łagodniejszy przebieg choroby. Stosuje się ją w 2, 3/4 ,5 i 16/18 mies. życia. Odporność poszczepienna obejmuje 10-20 lat zaś przebycie choroby- dożywotnią odporność. Dawniej chorobą kończyła się śmiercią.

Ospa wietrzna jest najczęstszą chorobą zakaźną dzieci. Przechorowanie daje odporność jednak w osłabieniu odporności choroba może się rozwinąć jako półpasiec. Cechuje się dużą zaraźliwością. Wywołana jest przez wirus, a zarażenie następuje drogą kropelkową przez kontakt z chorym na ospę lub na półpasiec. Początkowo występuje gorączka, osłabienie czasem katar, a następnie plamista wysypka, która przekształca się w pęcherzyki, a te w brunatne strupki. Wysypka ta występuje najpierw na tułowiu, później pojawia się na twarzy rękach i nogach. Jest bardzo swędząca i towarzyszy jej wysoka temperatura. Do powikłań należy zapalenie ucha środkowego, węzłów chłonnych, a także mózgu. W leczeniu objawowym podaje się środki przeciwgorączkowe i zmniejszające swędzenie. Nie powinno się rozdrapywać pęcherzyków, gdyż może dojść do zakażenia bakteryjnego oraz powstaną blizny. Podczas choroby zalecana jest higiena osobista – częsta zmiana ubrania oraz kąpiele w płynach odkażających. Stosuje się także szczepionki.

Różyczka jest chorobą wieku dziecięcego wywołana przez wirusa różyczki. Rozprzestrzenia się drogą kropelkową. Choroba powoduje trwałą odporność. Dzieci chorują na nią najczęściej zimą i wczesną wiosną. Objawy nie zawsze muszą wystąpić stąd też choroba nie zawsze jest rozpoznawalna. Do objawów należą powiększone węzły chłonne, a także różowa wysypka. Różyczka bardzo przypomina odrę ze względu na objawy jednak w przypadku różyczki są one znacznie mniejsze i stan chorego jest lepszy. Także szybciej znika wysypka w tej chorobie i nie pozostawia śladów. W powikłaniach mogą znaleźć się różyczkowe zapalenie mózgu, stawów czy też plamica różyczkowa. Choroba ta jest niegroźna dla dzieci, jednak gdy zachoruję na nią kobieta w pierwszych tygodniach ciąży, może stać się bardzo niebezpieczna. Dojść może wówczas do tzw Zespołu Gregga który charakteryzuje się zaburzeniami ze strony ukł. sercowo-naczyniowego, oczu, słuchu i ukł. nerwowego. Leczenie jest objawowe. Zapobiegawczo stosuje się szczepionki.

Świnka czyli nagminne zapalenie przyusznic jest zakaźną chorobą dziecięcą wywołana przez wirusa świnki. Przenosi się drogą kropelkową bądź przez kontakt z śliną (np przez pożywienie lub przedmioty). Do zakażeń dochodzi najczęściej zimą lub wiosną. Do objawów należą złe samopoczucie, gorączka, bóle głowy i mięsni, obrzęk ślinianek przyusznych. Obrzęk ten powoduje ból przy ruchach żuchwą-na przykład przy otwieraniu i zamykaniu ust jak też przy gryzieniu. Skóra jest napięta i lekko błyszcząca. Jednak prawie w połowie przypadków żadne objawy nie występują. Wtedy obecność wirusa można wykryć jedynie w badaniach krwi. Zapalenia ucha środkowego (które często może prowadzić do głuchoty), trzustki oraz jąder bądź jajników (a w efekcie bezpłodność) są najczęstszymi powikłaniami świnki. Rzadko może też wystąpić powikłanie neurologiczne. Stosuje się leczenie objawowe. Zalecane są szczepienia przeciwko śwince. Szczepionkę podaje się w 13 - 14 miesiącu życia (razem z szczepionką na odrę i różyczkę).

Odra jest to choroba zakaźna wieku dziecięcego przenoszona drogą kropelkową. Jest wywoływana przez podrodzinę paramyksowirusów. Pomimo wcześniejszych doniesień na temat choroby, dopiero w 1675 odra została dokładnie opisana przez Thomasa Sydenhama. Niecałe 100 lat później udowodniono jej zaraźliwość. Objawy bywają różne w zależności od etapu choroby. W pierwszym stadium dominuje ból gardła, suchy kaszel, stany zapalne górnych dróg oddechowych, a także wysoka gorączka.. Charakterystycznym objawem jest pojawienie się białych plamek na błonie śluzowej policzka - są to tak zwane plamki Kopicha. W drugim etapie pojawia się różowa wysypka głównie na twarzy zstępująca na całe ciało. Utrzymuje się kaszel, gorączka. Do powikłań należą: zapalenie płuc, mózgu, ucha środkowego, mięśnia sercowego lub może wystąpić poronienie. Jednak dotyczą one w dużej mierze dzieci z niedoborem odporności, niedożywionych bądź z wadami serca. Obecnie stosuje się szczepionki podawane miedzy 13 a 14 miesiącem życia.